5-124

5-124

Belgische Senaat

Handelingen

DONDERDAG 21 NOVEMBER 2013 - NAMIDDAGVERGADERING

(Vervolg)

Mondelinge vraag van mevrouw Fauzaya Talhaoui aan de vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid over ęhet gebruik van medicinale cannabisĽ (nr. 5-1176)

Mevrouw Fauzaya Talhaoui (sp.a). - Op het einde van de zomervakantie kondigde de burgemeester van Antwerpen met veel bombarie aan dat het lokale "gedoogbeleid" ten aanzien van cannabis zou worden afgeschaft. Die aankondiging heeft vooralsnog weinig indruk gemaakt in het lokale drugsmilieu. Eťn categorie van cannabisgebruikers zit sindsdien wel met ernstige vragen en problemen. Zo kunnen sommige patiŽnten die chronisch pijn lijden, zoals MS- en kankerpatiŽnten, door het gebruik van medicinale cannabis een vrij normaal leven leiden dankzij de werkzame stoffen THC en CBD.

De talrijke positieve effecten van medicinaal cannabisgebruik zijn wetenschappelijk aangetoond. THC helpt de chronische en verlammende pijn van MS- en parkinsonpatiŽnten te onderdrukken. CBD helpt bij epilepsie, MS- en parkinsonspierspasmen, angstsyndromen, bipolaire stoornissen, schizofrenie, nausea, convulsies en ontstekingen en bij de behandeling van hiv, aids en immuunziekten. Ook heeft het bewezen effecten op het tegengaan van kankeraanwas bij borstkanker en bij bepaalde hersentumoren.

In verschillende landen, waaronder Nederland, bestaat speciaal gekweekte medicinale cannabis. Dat product moet wel aan een aantal kwaliteitseisen voldoen. Zo mag het geen bestrijdingsmiddelen, zware metalen, schimmels en bacteriŽn bevatten. Dat wordt streng gecontroleerd.

Uit onderzoek is gebleken dat cannabis uit het illegale straatcircuit, of cannabis die in de Nederlandse coffeeshops is gekocht, zeker niet voldoet aan de strenge kwaliteitseisen voor medicinaal gebruik. Sommige producten bevatten te hoge concentraties THC. Medicinale cannabis die in de Nederlandse apotheek beschikbaar is, voldoet wel aan die kwaliteitseisen. Hij wordt immers met een vergunning en onder vastgestelde en gecontroleerde omstandigheden geteeld en wordt via een overheidsagentschap verdeeld. De verschillende medische cannabisvariŽteiten hebben altijd dezelfde samenstelling.

Recent pleitten professor Paul De Grauwe, professor toxicologie en farmacologie Jan Tytgat en UGent-criminoloog Tom Decorte voor een legaal kader voor cannabis. De 400 miljoen euro die nu wordt ingezet voor een falend repressiebeleid kan beter worden besteed aan extra middelen voor de ontrading van cannabisgebruik en voor hulp aan verslaafden. Een door de overheid gecontroleerde cannabisproductie en -distributie zou een meer dan welkome oplossing zijn, zeker voor het medicinale gebruik van cannabisproducten.

Waarom is het sinds enkele decennia in Nederland wel mogelijk om medicinale cannabis in de apotheek te kopen en in BelgiŽ niet? Kan de minister, in samenspraak met haar Nederlandse collega, een systeem uitwerken zodat Belgen in een Nederlandse apotheek met een doktersvoorschrift legaal medicinale cannabis kunnen aanschaffen? Of beter nog, kan het Nederlandse product in BelgiŽ als medicijn worden erkend en via onze apotheken worden verkocht?

Zijn dergelijke voorlopige maatregelen mogelijk, in afwachting van een eigen plan om de productie en distributie van medicinale cannabis op termijn ook in ons land mogelijk te maken?

Mevrouw Laurette Onkelinx, vice-eersteminister en minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid, belast met Beliris en de Federale Culturele Instellingen. - Tot vandaag was de Commissie voor geneesmiddelen voor menselijk gebruik, daarin gevolgd door de Commissie voor kruidengeneesmiddelen voor menselijk gebruik, van mening dat voor de behandeling met cannabinoÔden de voorkeur moet worden gegeven aan gestandaardiseerde geneesmiddelen gebaseerd op extracten met precies bekende eigenschappen, die door de experts van het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten (FAGG) kunnen worden geŽvalueerd. Dankzij die aanpak kunnen we over duidelijke indicaties beschikken en de bijwerkingen tot een minimum beperken.

Momenteel blijft echter ook het koninklijk besluit van 4 juli 2001 tot bepaling van de voorwaarden voor het afleveren van geneesmiddelen die ťťn of meer tetrahydrocannabinolen bevatten, van kracht. Bijgevolg blijft de aflevering van een geneesmiddel vandaag tot de ziekenhuisapotheken beperkt en dat in het kader van klinische proeven.

Om het algemene kader te herzien is onder de koepel van de Geneesmiddelencommissie en van de Kruidengeneesmiddelencommissie, die hiervoor een mandaat heeft ontvangen, een werkgroep met interne en externe experts opgericht. Het advies van die werkgroep wordt voor het einde van het jaar verwacht.

Met betrekking tot het voorstel van de drie professoren wens ik te benadrukken dat het medicinale gebruik van cannabis een totaal andere problematiek is dan het recreatieve gebruik. Het medicinale gebruik past in een medische context voor een welbepaalde groep van patiŽnten met bepaalde diagnoses. Dat is uiteraard niet zo voor het recreatieve gebruik.

In mei al heb ik gesteld dat een doorlichting van ons cannabisbeleid gewenst is. Verschillende diensten van mijn departement zamelen sindsdien de relevante elementen in.

Op 14 januari 2014 zal de Algemene Cel Drugsbeleid bepalen hoe het nu verder moet met de globale analyse van de problematiek. Bij die analyse moet rekening worden gehouden met alle mogelijke denksporen en adviezen, dus ook met die van voornoemde commissies over het medicinale gebruik van cannabis. Ik zal erop aandringen dat het snel gaat. Op basis van die analyse kunnen dan eventueel de nodige initiatieven worden genomen.

Mevrouw Fauzaya Talhaoui (sp.a). - Ik dank de minister voor haar antwoord.

Cannabis wordt conform het koninklijk besluit van 4 juli 2001 nog altijd alleen in de ziekenhuizen verstrekt en dat in het kader klinische proeven. Ik had het in mijn vraag duidelijk alleen over het medicinale gebruik van cannabis en niet over het recreatieve gebruik. Daarover zijn we het dus eens.

Ik spoor de minister nogmaals aan om de resultaten van de werkgroep zo snel mogelijk openbaar te maken. De talrijke patiŽnten met chronische ziekten, die veel pijn lijden, hebben daar behoefte aan. Indien wat zij hier via officiŽle kanalen krijgen onvoldoende is, dan moeten ze in Nederland medicinale cannabis aanschaffen. Ze moeten die dan naar BelgiŽ brengen, wat geen comfortabele situatie is.

Ik zal dit tegen het einde van het jaar opnieuw aankaarten.