5-107COM | 5-107COM |
De heer Luc Sevenhans (N-VA). - Aan elk station worden normaliter een aantal parkeerplaatsen gereserveerd voor mensen met een handicap. Het is logisch dat die plaatsen aan het ene station al wat meer gebruikt worden dan aan het andere. De precieze behoefte valt immers moeilijk in te schatten.
Hoe wordt het aantal gereserveerde parkeerplaatsen bepaald? Ik mag aannemen dat er in het verleden naar de behoefte gepeild is. Zijn er ooit tellingen gebeurt om de frequentie van het gebruik te kennen? Bestaat er een overzicht van de telresultaten?
Aan het station van Ekeren bijvoorbeeld zijn er twee zulke plaatsen; ze worden nooit gebruikt. Dat is ook logisch, want de treinreiziger, ook die met een handicap, moet eerst 180 trappen doen om bij de trein te komen. Die plaatsen zijn dus altijd vrij. Ik vind dat een spijtige zaak. Stations waar de reiziger een groot niveauverschil moet overwinnen, komen misschien niet in aanmerking voor zulke parkeerplaatsen. Men kan uiteindelijk niet overal een tunnel bouwen.
Wat wordt er gedaan om de stations beter toegankelijk te maken?
Mevrouw Inge Vervotte, minister van Ambtenarenzaken en Overheidsbedrijven. - Bij de aanleg van parkeergelegenheden wordt het aantal parkeerplaatsen voor mensen met een beperking vastgelegd op basis van een gewestelijke reglementering. Die reglementering is in het interne normenboek Revalor van de NMBS Groep opgenomen.
In Vlaanderen moeten in een parkeergelegenheid voor vijf tot honderd parkeerplaatsen 6% van de plaatsen gereserveerd zijn voor personen met een beperking, met een minimum van één. Op grotere parkeerterreinen moet per reeks van vijftig gewone parkeerplaatsen één extra parkeerplaats voor personen met een beperking worden aangelegd. Op een parkeergelegenheid met minder dan vijf plaatsen moet één parkeerplaats gereserveerd zijn voor personen met een beperking.
In Wallonië wordt in alle gevallen minstens één parkeerplaats gereserveerd voor personen met een beperking; per reeks van vijftig gewone parkeerplaatsen wordt een extra parkeerplaats voor personen met een beperking aangelegd.
In het Brussels Hoofdstedelijk Gewest worden minstens twee parkeerplaatsen gereserveerd voor personen met een beperking en per reeks van vijftig gewone parkeerplaatsen moet een extra parkeerplaats voor personen met een beperking worden aangelegd.
Artikel 52 van het beheerscontract met de NMBS Holding bepaalt dat tegen 2028 alle stationsgebouwen volledig toegankelijk moeten zijn voor personen met beperkte mobiliteit. Voldoende aangepaste parkeerplaatsen is één van de vijf voorwaarden die moeten vervuld zijn, alvorens een stationsgebouw als volledig toegankelijk wordt beschouwd.
Op basis van de geografische spreiding, het belang van het station, de aanwezigheid van personeel en de beschikbare infrastructuur, zijn honderd stations uitgekozen die tegen eind 2018 integraal toegankelijk gemaakt zullen worden. Op dat ogenblik zal een netwerk met telkens een toegankelijk station binnen een straal van 15 kilometer beschikbaar zijn. Het station van Ekeren werd niet opgenomen in de lijst.
Beide perrons te Ekeren zijn toegankelijk via de openbare weg. Het vergt echter een omweg van ongeveer 1 kilometer om zich van perron 1 naar perron 2 te begeven als men de trappen niet kan of wenst te gebruiken. Bovendien is Ekeren een onbewaakte stopplaats waar geen personeel aanwezig is om personen met beperkte mobiliteit op de trein te helpen. Het dichtstbijzijnde station waar reizigers met beperkte mobiliteit terechtkunnen, is het station van Kapellen.
In de vorige beheersovereenkomst wordt dus heel wat belang gehecht aan personen met een handicap. We hebben echter moeten kiezen voor een gefaseerde aanpak.
In de huidige fase pakken we de begeleiding aan. We evalueren nu het systeem van de verplichte reservatie. Als we willen garanderen dat personen met een beperking begeleid worden, dan moeten er teams zijn die daarvoor instaan en die het vereiste materieel moeten aanbrengen, aangezien niet de hele infrastructuur toegankelijk is. Het huidige systeem staat nog in zijn kinderschoenen en bij de evaluatie gaan we na of er een onderscheid kan worden gemaakt tussen personen die nood hebben aan meer of minder begeleiding. We werken dus aan de verfijning van het systeem.
Verder denken we ook vooruit voor nieuw materieel. Zo is bij de aankoop van de Desirotreinstellen de toegankelijkheid voor mensen met een beperking in het bestek opgenomen.
Bij de uitrol van de infrastructuur, de verhoging van de perrons en andere noodzakelijke aanpassingen, worden nu telkens inspanningen op korte termijn gedaan. In de toekomst zal het criterium toegankelijkheid echter voor alle infrastructuurwerken in aanmerking worden genomen, maar dat betreft een langetermijnplanning.
Uiteraard zijn transparantie en communicatie cruciaal, zodat de reizigers weten op welke toegankelijkheid ze in welke fase kunnen rekenen.
De heer Luc Sevenhans (N-VA). - Ik dank de minister voor haar omstandige antwoord. Als het goed is, zegt de N-VA het ook. Spijtig kunnen we niet toveren, anders waren morgen alle stations toegankelijk. We rekenen daarvoor op een waardige opvolger voor de minister.