4-786/1 | 4-786/1 |
28 MEI 2008
Ultrasone geluidssystemen die hangjongeren verjagen, de zogenaamde « Mosquito's », zenden hoogfrequente geluidsgolven uit. Ze werden ontwikkeld om overlast veroorzakende kinderen, adolescenten en jonge volwassenen weg te « piepen » van bepaalde plekken. Ze worden een echt maatschappelijk verschijnsel, zowel in ons land als in Groot-Brittannië, Frankrijk, Nederland en Zwitserland.
Het toestel bestaat uit een hogefrequentiegenerator en een luidspreker. Het zendt een irritante pieptoon uit met een frequentie tussen 17 000 en 18 000 hertz. Het geluid gaat in één bepaalde richting en dringt niet door harde materialen, zoals muren en deuren. Die pieptonen zijn irritant voor mensen in de groeifase.
Volgens keel-, neus- en oorartsen zouden die geluiden dus hoorbaar zijn tot de leeftijd van ongeveer 25 jaar. Een baby hoort immers geluiden met een frequentie tot 20 000 hertz en vanaf de leeftijd van 20 worden die hoge tonen geleidelijk onhoorbaar. Op volwassen leeftijd kan men geluiden met een frequentie van meer dan 8 000 hertz niet meer horen.
Een kit kost iets minder dan 1 000 euro en sinds het toestel werd uitgevonden, in 2006, zijn er ongeveer 3 500 van verkocht in Groot-Brittannië. Men vindt er ook in Nederland, in Frankrijk en in Zwitserland, waar sommige gemeentebesturen er in de stadscentra zouden hebben geplaatst.
Die praktijk is vast en zeker een schending van het Verdrag inzake de rechten van het kind (1) en meer bepaald van de volgende artikelen daaruit :
— artikel 2 : de minderjarigen worden gediscrimineerd;
— artikel 3 : dergelijke systemen druisen in tegen het belang van de kinderen, dat door het Verdrag als een hoger belang wordt omschreven;
— artikel 19 : de door dergelijke technieken veroorzaakte schade en pijn zijn een vorm van geweld.
Die toestellen moeten worden veroordeeld uit een ethisch oogpunt en bovendien criminaliseren ze de jeugd en stellen ze de jongeren gelijk met boeven.
Dat is des te stuitender daar gelijksoortige toestellen bestaan — hoewel die gebruik maken van ultrasone tonen en niet van extreem hoge geluiden — om dieren, bijvoorbeeld honden of mollen, te verjagen !
Voorts zijn die toestellen hoegenaamd geen passende oplossing voor de problemen inzake delinquentie of overlast die worden veroorzaakt door groepen hangjongeren. Ze verplaatsen het probleem alleen maar aangezien de betrokken jongeren gewoon wat verderop zullen samenscholen.
Met dergelijke tegen jongeren gerichte discriminerende praktijken vergroot men de kloof tussen de generaties alleen nog wat meer. Dat groeiende wantrouwen ten aanzien van de jongeren heeft tal van oorzaken.
Een daarvan is de overmatige media-aandacht voor de jeugdcriminaliteit, die in de reclame voor de « Mosquito » trouwens heel erg scherp in de verf wordt gezet, naast een ander, al even onuitroeibaar cliché, met name dat jongeren antisociaal zijn.
Om de band tussen de generaties aan te halen, moet men zich een inspanning getroosten en moet daartoe wederzijds de wil bestaan. Als men gedoogt dat zowat overal « Mosquito's » worden geplaatst, komt dat erop neer dat eenieder vrij een toestel kan aanschaffen waarmee hij zijn dagelijkse maatschappelijke omgeving een andere aanblik kan geven en dus geen rekening meer hoeft te houden met bepaalde zogenaamde ongewenste personen. Dat is voor iedere democraat werkelijk onaanvaardbaar !
De « Mosquito » belemmert ook de vrijheid van vereniging en van vergadering van de jongeren.
Momenteel is in ons land geen enkele studie over de gevolgen voor de gezondheid beschikbaar. Hier moet echter het voorzorgsbeginsel gelden. De gevolgen hangen immers af van de duur en de frequentie van de blootstellingen. Voorts rijzen ook vragen omtrent de eventuele repercussies voor de ongeboren kinderen.
De zwangere vrouw zal het geluid van de « Mosquito » weliswaar niet horen, maar is dat ook zo voor het kind dat ze draagt ? Het geluid wordt niet geacht door muren en deuren te dringen, maar quid met de huid als barrière ?
De ouders van een veertienjarige uit de gemeente Aywaille in de provincie Luik hebben trouwens een klacht ingediend omdat hun zoon elke dag hevige hoofdpijn kreeg terwijl hij voor een met een « Mosquito » uitgerust bankgebouw op de bus wachtte.
In Frankrijk wordt in Les limites d'exposition aux infrasons et aux ultrasons, een onderzoek van Jacques Châtillon, wetenschappelijk onderzoeker bij het INRS, het volgende aangegeven : « l'exposition prolongée à certains seuils comporte des risques. Les femmes enceintes sont directement concernées. Concrètement, réglé à 75 décibels, l'appareil est inoffensif. En revanche, à 95 décibels, on ne peut pas exclure un danger pour l'audition. ».
De « Mosquito » zendt echter uit met een geluids-sterkte van 95 decibel ! In het onderzoek wordt ook aangegeven dat een « onschadelijke » blootstelling maximum 8 uren mag duren.
In Zwitserland heeft Jean-Philippe Guyot, keel-, neus- en oorarts van het kantonaal ziekenhuis van Genève, verklaard dat « cette méthode est plus que discutable. Mettre une intensité telle qu'elle ferait mal ne signifie rien d'autre qu'occasionner un dommage physique. ».
Howard Stapleton, de Britse uitvinder van de « Mosquito », wenst zelf dat een reglementering wordt uitgewerkt om het gebruik van zijn uitvinding te beperken tot het tegengaan van antisociale gedragingen. Hij geeft trouwens aan dat het nooit zijn bedoeling is geweest kindvrije zones in het leven te roepen, maar wel antisociale gedragingen te bestrijden, en dat de « Mosquito » alleen in dat laatste geval zou mogen worden gebruikt.
De Europese Commissie heeft op woensdag 2 april 2008 geweigerd de « Mosquito » te verbieden omdat ze ervan uitgaat dat iedere lidstaat afzonderlijk een dergelijke beslissing moet nemen.
Daarom vragen de indieners van dit voorstel van resolutie de regering opdracht te geven voor een onderzoek naar de gevolgen op korte en op lange termijn van de blootstelling aan hangjongeren verjagende systemen van het type « Mosquito ».
Ze vragen tevens dat de regering alle nodige maatregelen neemt om de verkoop en het gebruik van hangjongeren verjagende toestellen van het type « Mosquito » op het Belgische grondgebied te verbieden.
| Jacques BROTCHI. |
De Senaat,
A. overwegende dat het gebruik van hangjongeren verjagende toestellen een schending van de rechten van het kind is en dat het onverenigbaar is met een menselijke behandeling van de kinderen en van de jongeren;
B. overwegende dat het gebruik van hangjongeren verjagende toestellen uit een ethisch oogpunt aanvechtbaar is omdat het de jeugd criminaliseert en de jongeren gelijkstelt met boeven;
C. overwegende dat hangjongeren verjagende toestellen geen oplossing bieden voor de overlast die sommige jongeren veroorzaken, maar dat ze het probleem alleen maar verplaatsen;
D. overwegende dat het gebruik van hangjongeren verjagende toestellen discriminerend is ten aanzien van de jongeren;
E. overwegende dat hangjongeren verjagende toestellen een belemmering zijn voor de vrijheid van vereniging en van vergadering van een gedeelte van de bevolking;
F. overwegende dat toepassing moet worden verleend aan het voorzorgsbeginsel, gelet op de mogelijke nefaste gevolgen die de hangjongeren verjagende toestellen kunnen hebben voor de gezondheid van de kinderen en van de jongeren;
G. overwegende dat de Europese Commissie op woensdag 2 april 2008 geweigerd heeft de hangjongeren verjagende toestellen te verbieden omdat ze ervan uitgaat dat iedere lidstaat afzonderlijk een dergelijke beslissing moet nemen;
Vraagt de regering :
1. een onderzoek uit te voeren naar de gevolgen op korte en op lange termijn van de blootstelling aan hangjongeren verjagende toestellen van het type « Mosquito ».
2. alle nodige maatregelen te treffen om de ver-koop en het gebruik van hangjongeren verjagende toestellen van het type « Mosquito » op het Belgische grondgebied te verbieden.
14 mei 2008.
| Jacques BROTCHI. |
(1) Verdrag inzake de rechten van het kind, aangenomen te New York op 20 november 1989, en bekrachtigd door de Belgische wet van 25 november 1991 houdende instemming met dat verdrag.