(N.): Vraag gesteld in het Nederlands - (Fr.): Vraag gesteld in het Frans
In Malta zorgde de overheid enkele jaren terug voor een centrale database waarin elke Maltees zich kon registeren en duidelijk kon maken in welke diensten hij of zij geïnteresseerd was.
Zodra de informatie van de betrokken overheidsdiensten ter beschikking is, wordt het bericht via het intranet van de overheid doorgestuurd naar de centrale database en vandaar naar de mobiele operator.
Deze laatste levert ten slotte het bericht via sms af aan de juiste persoon. Maltezen ontvangen heden verschillende berichten en diensten vanuit de overheid op hun mobieltje. Deze nieuwe vorm van communicatie vanuit de overheid naar de burger en andersom valt onder de term « m-government ».
Wie aldus bijvoorbeeld een klacht heeft ingediend omdat hij of zij bijvoorbeeld niet tevreden is over een bepaalde overheidsinstelling, wordt via zijn mobiele telefoon op de hoogte gehouden over de behandeling van die klacht.
Zo krijgen advocaten en rechtbankmedewerkers een sms-bericht als de behandeling van een bepaalde zaak naar een andere datum verschuift, aldus de heer Scheen van de firma Mobistar.
Toepassingen zijn er bij de vleet. Scholieren kunnen zich in Malta inschrijven om hun resultaten van hun eindexamens van de middelbare school te ontvangen via sms.
De Maltese overheid wil eveneens werkwilligen die zich bij de Maltese VDAB hebben ingeschreven een sms sturen als er een job is waarvoor ze in aanmerking komen.
Malta staat echter niet alleen wat het m-government betreft. Ook Groot-Brittannië, Zweden, Nederland, Singapore, Hong-Kong, Zuid-Korea, China en de Filippijnen communiceren als overheid met hun burgers per GSM.
Ik meen dat ook wat betreft de federale politie en de brandweer er hier kansen zijn om een optimale en snelle communicatie op te zetten met de burgers. Ik denk hier aan rampenbestrijding, verdwijningen, etc.
De London Metropolitan Police verstuurt heden reeds veiligheidswaarschuwingen naar alle mobilofoons in een bepaalde wijk of een metrostation.
Het is dan ook meer dan tijd dat m-government in België wat de federale politie en de brandweer betreft van de grond komt.
Graag had ik hieromtrent dan ook volgende vragen voorgelegd aan de vice-eerste minister :
1. Ziet de geachte minister brood in m-government als een manier voor de politiediensten om te communiceren met de burgers en aldus de dienstverlening te vergroten ?
a) Zo ja, welke zouden de mogelijke toepassingen zijn (ik denk onder meer aan rampen of verdwijningen van een kind), tegen wanneer zou de federale politie gebruik maken van deze manier van communiceren en welke zijn de technische en andere hindernissen die moeten worden weggewerkt ?
b) Zo neen, welke zijn de bezwaren ?
2. Ziet de geachte minister brood in m-government als een manier voor de brandweer en de civiele bescherming om te communiceren met de burgers en aldus de dienstverlening te vergroten ?
3. Heeft de geachte minister dit reeds aangekaart binnen de regering en is dit reeds gebudgetteerd ?
Antwoord : Het geachte lid vindt hieronder het antwoord op haar vraag.
1 en 2. De introductie van moderne informatie en communicatietechnologie in de werking van de hulp- en veiligheidsdiensten is een complex gegeven. Terwijl op het eerste zicht het gebruik van nieuwe technologieën snel een meerwaarde blijkt te betekenen voor de dienstverlening van de overheid aan de burger (bijvoorbeeld sneller verstrekken van pertinente informatie, meer performante samenwerking met de buurtinformatienetwerken, verbeterde informatieverstrekking bij rampen), moeten we toch voorzichtig zijn dat de nieuwe technische mogelijkheden op een beheerbare manier worden geïntroduceerd.
1. a) en 2. a) Uit de eerste analyses die mijn diensten in samenwerking met de experts van de federale politie en van de brandweer het voorbije jaar in deze materie uitvoerden, blijkt dat dergelijke communicatiediensten bij de operatoren standaard niet beschikbaar zijn voor een professioneel gebruik door onze hulp- en veiligheidsdiensten. Bijgevolg is een strategisch stappenplan in samenwerking met de sector noodzakelijk. Door de regering werd bepaald dat eerst zou worden voorzien in een betere organisatie van de noodhulpverlening aan de burger door het opstarten van elf gecentraliseerde provinciale communicatiecentra voor de politie die beschikken over de modernste communicatietechnologieën. Deze centra werden vorig jaar operationeel. Bij deze organisatievorm is België samen met Nederland één van de koplopers en voortrekkers in Europa. Onlangs besliste de regering om deze technologie ook ter beschikking te stellen van de andere hulpdiensten. Deze stappen zijn noodzakelijk om de bereikbaarheid van de nooddiensten voor de burger te verhogen en om de uitgestuurde hulp beter te organiseren. Momenteel wordt zowel op technisch, financieel als juridisch vlak onderzocht op welke manier het versturen van e-mails en sms kan worden geïntegreerd in het nationaal alarmeringssysteem.
Bij de uitvoering van dit ambitieus project wordt door mijn diensten in samenwerking met experts van de federale politie en van de civiele veiligheid eerst aandacht besteed aan de verbeterde dienstverlening aan de burger via de organisatie van een betere bereikbaarheid en de hiervoor noodzakelijke technieken. Zo vindt op dit ogenblik een groot debat plaats in Europa om te weten waar een burger in nood, die met een gsm belt, zich bevindt. Een volgende prioriteit is de verbetering van de bereikbaarheid voor doven en slechthorenden (waarvoor in de nabije toekomst de NV ASTRID de aankoop plant van een informaticasysteem dat het versturen van sms moet toelaten, om de toegang tot de hulpdiensten voor deze categorieën te vergemakkelijken).
Om te komen tot een oplossing hebben onze experts reeds verleden jaar een structureel overleg opgestart met de telecommunicatiesector. De resultaten werden reeds overlegd met mijn collega van Telecommunicatie.
Eens deze eerste stappen zijn gezet, zal een verdere introductie van nieuwe communicatiemogelijkheden technisch eenvoudiger worden. Het is de bedoeling dat het structureel overleg met de sector hier verder aan werkt.
1. b) en 2. b) Deze vragen zijn niet van toepassing gezien op vragen 1 a) en 2 a) werd geantwoord.
3. Omdat de oplossingen bij de Belgische operatoren, waarvan de medewerking noodzakelijk is bij het opstarten van dergelijke communicatiesystemen, niet standaard beschikbaar zijn, zijn grotere investeringen noodzakelijk in de telecommunicatiesector. Er wordt op dit ogenblik bekeken welke budgettaire oplossingen mogelijk zijn. De regering hoopt dat de telecommunicatiesector zich bij de realisatie van de noodzakelijke technische aanpassingen, in het belang van de burger, constructief zal blijven opstellen.