Vragen en Antwoorden

BELGISCHE SENAAT


Bulletin 3-71

ZITTING 2005-2006

Vragen van de Senatoren en antwoorden van de Ministers (Art. 70 van het reglement van de Senaat)

(N.): Vraag gesteld in het Nederlands - (Fr.): Vraag gesteld in het Frans


Minister van Werk

Vraag nr. 3-4195 van mevrouw Anseeuw d.d. 20 januari 2006 (N.) :
Elektronische belastingaangifte (« Tax-on-web »). — Vereenvoudigde inschrijving voor buitenlandse belastingplichtigen.

Op 2 juni 2005 stelde ik aan de vice-eersteminister en minister van Financiën een mondelinge vraag aangaande de problemen met Tax-on-web (nr. 3-708, Handelingen nr. 3-115, blz. 11). Één van de problemen die ik aankaartte, betrof de belastingplichtige buitenlanders en de rompslomp waarmee ze werden geconfronteerd, wilden ze gebruik maken van tax-on-web om hun belastingtaangifte in te dienen.

Belastingplichtige buitenlanders kunnen enkel gebruik maken van Tax-on-web als ze zich persoonlijk inschrijven bij FEDICT te Brussel.

Ik vroeg of de geachte minister bereid was de registratie voor hen te vereenvoudigen, door bijvoorbeeld gebruik te maken van het nummer van hun verblijfskaart of door hun per post een speciale code toe te sturen.

De geachte minister antwoordde hierop het volgende :

« Deze vraag behoort tot de bevoegdheid van de Staatsecretaris voor Informatisering van de Staat, de heer Vanvelthoven. Wie geen Belgische nationaliteit heeft, moet zich persoonlijk inschrijven bij FEDICT, de Federale overheidsdienst voor informatie- en communicatietechnologie. Hij krijgt dan een gebruikersnaam en een paswoord en binnen de vijf dagen ontvangt hij per post zijn token. De vraag gemeentelijke registratiekantoren in te richten om te vermijden dat niet-Belgen naar Brussel moeten gaan, is zonder resultaat gebleven, met uitzondering van twee gemeenten ».

Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen :

1. Deelt de geachte minister de mening dat de procedure voor de belastingplichtigen die niet de Belgische nationaliteit hebben en gebruik willen maken van de toepassing Tax-on-web, te omslachtig is en moet worden vereenvoudigd ?

2. Kan hij toelichten waarom slechts twee gemeenten vorig jaar ingingen op zijn vraag om gemeentelijke registratiekantoren in te richten ? Bewandelt hij nog steeds deze piste en zo neen, waarom niet ?

3. Kan hij meedelen welke maatregelen hij heeft getroffen om de buitenlandse belastingplichtigen in 2006 in de mogelijkheid te stellen om zich op een administratief eenvoudige manier in te schrijven voor Tax-on-web en kan hij die uitvoerig toelichten ?

Antwoord : 1. De toepassing Tax-on-web maakt gebruik van het federaal authentificatiesysteem (FAS). Dit systeem laat toe om met voldoende zekerheid de identiteit te verifiëren van een computergebruiker die via internet toegang wenst te krijgen tot een toepassing. Hiervoor wordt een kaartje gebruikt met 24 persoonlijke codes, het zogenaamde token. Op die manier kan de toegang tot gegevens beperkt worden tot geauthoriseerde personen. Ook de privacy kan zo worden beveiligd. Het gebruik van FAS is niet beperkt tot de toepassing Tax-on-web. Diverse andere internettoepassingen van overheidsorganismen maken er gebruik van.

Vooraleer een gebruiker toegang kan krijgen tot een toepassing die beveiligd is met FAS dient hij zich online te registreren op het federaal portaal www.belgium.be. Om zijn identiteit te bewijzen moet hij drie persoonlijke nummers ingeven : het identiteitskaartnummer, het SISkaartnummer en het Rijksregisternummer. Deze nummers kunnen via computerverbindingen getoetst worden op juistheid en coherentie, zodat de identiteit van de gebruiker met voldoende veiligheid bewezen wordt geacht, en er een token kan worden gestuurd naar het officiële adres van de gebruiker. Eenmaal hij dit token heeft ontvangen kan de gebruiker toegang krijgen tot de met FAS beveiligde toepassingen.

Gebruikers die niet in het bezit zijn van één of meerdere hogervermelde persoonlijke nummers kunnen zich niet online registreren, omdat zij hun identiteit zo niet kunnen bewijzen. Dit is onder andere het geval voor personen die niet de Belgische nationaliteit hebben. Zij hebben geen Belgische identiteitskaart maar slechts een verblijfsvergunning, die niet op geinformatiseerde manier kan worden gecheckt. Indien deze personen FAS willen gebruiken worden zij verzocht zich aan te bieden bij het centraal registratiekantoor Fedict in Brussel, voor een éénmalige de visu controle van hun identiteit. Deze controle is onvermijdelijk wil men het veiligheidsniveau handhaven.

Daar een verplaatsing naar Brussel niet voor iedereen eenvoudig is wordt er sinds 2005 beroep gedaan op de vrijwillige medewerking van steden en gemeenten door bij hen een lokaal registratiekantoor in te richten waar de de visu controle van de identiteit kan plaatsgrijpen.

2. Vandaag werken reeds 14 gemeenten actief mee aan de registratieprocedure in het kader van FAS; 25 andere gemeenten hebben gedetailleerde documentatie aangevraagd om een lokaal registratiekantoor te kunnen inrichten. De servicedesk van Fedict belt trouwens proactief naar in aanmerking komende gemeentebesturen met het verzoek om te participeren als lokaal registratiekantoor. Nog zeer onlangs werden informatiesessies gehouden waarbij onder meer het hoe en waarom van lokale registratiekantoren werd toegelicht aan een belangrijk aantal gemeenten.

3. Een ernstige controle van de identiteit bij de registratie van nieuwe gebruikers van FAS, onder meer voor toegang tot de toepassing Tax-on-web, blijft ook voor de toekomst onverminderd noodzakelijk. Vermits nummers van verblijfsvergunningen nog steeds niet geautomatiseerd kunnen gecontroleerd worden, zullen nieuwe buitenlandse gebruikers ook in 2006 een registratiekantoor moeten opzoeken wanneer zij zich wensen te registreren voor FAS.

Door de continue verhoging van het aantal gemeenten die wensen op te treden als lokaal registratiekantoor brengt dit minder en minder hinder met zich mee voor de betroffen gebruikers.

Anderzijds zal de toekomstige identiteitskaart voor vreemdelingen het identificatieproces vereenvoudigen voor gebruikers die de Belgische nationaliteit niet hebben.