(N.): Vraag gesteld in het Nederlands - (Fr.): Vraag gesteld in het Frans
In Nederland vond een belangrijke doorbraak plaats in de vergoeding van de slachtoffers van ziektes tengevolge van het verwerkte asbest in de wegen.
Het bedrijf Eternit wil smartengeld uitkeren aan Nederlandse slachtoffers van mesothelioom (longvlies- of buikvlieskanker) die deze ongeneeslijke ziekte hebben opgelopen door asbest in het milieu. Eternit liet dit weten aan de Nederlandse staatssecretaris van Milieu. Deze laatste noemde de houding van Eternit een « belangrijk signaal ».
Tot dusver keert het bedrijf alleen smartengeld uit aan werknemers of familieleden die door het werken met asbest in de Eternitfabriek mesothelioom hebben opgelopen.
Eternit sprak van een « voortschrijdend inzicht » over de gevaren van asbest, doch blijft weigeren mee te betalen aan de sanering van de asbestwegen.
De wijze waarop de slachtoffers schadeloos worden gesteld, is nog niet duidelijk. Eternit stelt zich alleen aansprakelijk voor milieuslachtoffers die te wijten zijn aan vroegere activiteiten van het bedrijf. Ook blijft het bedrijf claims afwijzen van klanten die asbestkanker hebben opgelopen door het werken met asbesthoudende producten.
Als Eternit geen goede regeling treft, start de Nederlandse staatssecretaris een gerechtelijke procedure. Het ministerie wil dat Eternit uiteindelijk ook meebetaalt aan de sanering van asbestwegen. De kosten worden geschat op ongeveer honderd miljoen euro. « 'Onze prioriteit ligt bij de slachtoffers. Dat willen we eerst geregeld hebben' », verklaart een woordvoerder van het ministerie.
Graag kreeg ik een antwoord op de volgende vragen :
1. Hebben ook in Belgiė mensen ziekten (onder andere longvlies- of buikvlieskanker) opgelopen ten gevolge van de verwerking van asbest in de wegen ? Zo ja, om hoeveel patiėnten gaat het in het totaal en hoeveel zieken komen er jaarlijks bij ?
2. Zijn de bedrijven die verantwoordelijk zijn voor het verwerken van asbest in de wegen, bereid gevonden om bovendien een compensatie uit te betalen aan de slachtoffers zoals in Nederland ? Heeft de geachte minister al dan niet in samenspraak met andere overheden hieromtrent reeds met de betrokken ondernemingen gesproken ?
3. Zijn er heden nog wegen waarin asbest werd verwerkt ? Zo ja, om welke wegen gaat het en waar zijn ze gelegen ? Is er reeds een overleg geweest met de bedrijven die deze asbest in de wegen hebben verwerkt, om ze te laten instaan voor de saneringskosten van deze wegen ?
Antwoord : Ik heb de eer het geachte lid als volgt te antwoorden.
1. Het Fonds voor de Beroepsziekten inventariseert jaarlijks ongeveer 150 personen die onder de referentie « asbest » vergoed worden (codenummers 1301.21 asbestose, 9307 mesothelium veroorzaakt door asbest, 9301.20 goedaardige aandoeningen van het borstvlies en het pericard veroorzaakt door asbest en 9308 longkanker veroorzaakt door asbest). De kennis binnen dit fonds wordt aangewend om zich over het oorzakelijk verband uit te spreken teneinde een vergoeding uit te betalen. Dit is een complex werk, bijvoorbeeld ingeval van een roker die met asbest gewerkt heeft en longkanker heeft. Bovendien wordt het onderzoek bemoeilijkt door de zeer lange latentieperiode van de ziekte (20 ą 50 jaar). Sinds 2002 werden 5 gevallen rechtstreeks gelinkt aan de behandeling van wegen met asbest.
Er moet worden benadrukt dat dit cijfer enkel de werknemers betreft.
2. De algemene regeling is dat indien het advies van dit fonds positief is, het slachtoffer een schadevergoeding zal ontvangen.
De schadevergoeding komt uit de middelen van het Fonds, dat op zijn beurt gefinancierd wordt door middel van bijdragen uit de sector. Dit verslag kan ook gebruikt worden om aan de rechter een schadeloosstelling te vragen. Ikzelf heb geen initiatieven genomen om hiernaast nog andere compensatieregelingen te treffen. Zulks lijkt me ook veeleer het bevoegdheidsdomein van de minister van Justitie te zijn, al dan niet in samenwerking met de minister van Volksgezondheid en Sociale Zaken.
3. Punt 3 is een regionale bevoegdheid en ik verzoek u deze vraag aan de ter zake bevoegde gewestelijke ministers te stellen.