3-913/1 | 3-913/1 |
18 NOVEMBER 2004
Dit wetsvoorstel moet samen gelezen worden met onze andere voorstellen die kaderen in een geheel van maatregelen om de impact van de vergrijzing op onze sociale zekerheid op te vangen.
Oudere werknemers hebben in de loop van hun loopbaan vaak heel wat kennis en ervaring opgedaan. De realiteit leert ons evenwel dat oudere werknemers vaak duurder zijn dan jongere werknemers, die op hun beurt vaak weer meer vertrouwd zijn met nieuwe technologieėn.
De werkgever moet beide elementen tegen elkaar afwegen. In veel gevallen valt zijn keuze op de jongere werknemer en zal de werkgever de oudere werknemer ontslaan of hem een vervroegde uittreding uit het arbeidsproces aanbieden. Veel oudere werknemers nemen dat aanbod aan, zonder dat ze er eigenlijk om gevraagd hebben, vaak uit angst als « oudere » toch geen nieuwe job te vinden of omdat ze zich (onterecht) niet langer nuttig voelen.
De werkgever die zijn oudere werknemer ontslaat of op brugpensioen laat gaan, kiest voor zekerheid. Hij heeft bijvoorbeeld voor de komende periode van een jaar of langer geen concrete jobinvulling voor zijn oudere werknemer, al zou hij in de verdere toekomst nog wel een beroep willen doen op de ervaring van die werknemer voor bepaalde projecten die in zijn onderneming op til zijn. Voor het in dienst houden van de oudere werknemer wegen de voordelen een bron van ervaring en beroepsbekwaamheid echter niet op tegen de nadelen het uitbetalen van een duur salaris en langere opzegperiodes.
Een oplossing zou kunnen zijn dat een werkgever zijn oudere werknemer voor een bepaalde periode ter beschikking stelt van een andere onderneming die tijdelijk nood heeft aan ervaren werkkrachten. Volgens werkgeversorganisaties bestaat die vraag zeker en is er nood aan een soepelere regelgeving omdat veel leveranciers of klanten van ondernemingen tijdelijk op zoek zijn naar ervaren mensen die het reilen en zeilen van een bepaalde job onder de knie hebben.
Krachtens de huidige wetgeving inzake tijdelijke arbeid en arbeid van bepaalde duur is een dergelijke procedure evenwel omslachtig. Een versoepeling van de huidige regelgeving zou dan ook gunstig kunnen zijn voor alle partijen.
Ook Ford Genk zou van die mogelijkheid gebruik hebben kunnen maken. Iedereen herinnert zich de massale afvloeiingen omwille van een grondige herstructurering van het bedrijf. Daarvan werden vooral de oudere werknemers het slachtoffer. Ford stuurde ze op brugpensioen... om na anderhalf jaar te ontdekken dat het bedrijf opnieuw nood had aan 160 extra arbeidsplaatsen. Volvo Cars Gent had in de periode van de afvloeiingen bij Ford Genk zelf nood aan nieuwe arbeidskrachten en kreeg de vacatures moeilijk ingevuld. De terbeschikkingstelling van ouder personeel had heel wat sociaal leed en een hoop kosten kunnen vermijden.
Met dit wetsvoorstel willen we het ter beschikking stellen van werknemers boven de 55 jaar voor een bepaalde duur mogelijk maken zonder dat vooraf de toestemming van de bevoegde diensten gevraagd dient te worden. Die diensten moeten wel op de hoogte gesteld worden.
| Annemie VAN de CASTEELE. Stefaan NOREILDE. |
Artikel 1
Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 78 van de Grondwet.
Art. 2
Artikel 32, § 1, tweede lid, van de wet van 24 juli 1987 betreffende de tijdelijke arbeid, de uitzendarbeid en het ter beschikking stellen van werknemers ten behoeve van gebruikers, gewijzigd bij de wet van 12 augustus 2000, wordt aangevuld als volgt :
« c) met het oog op de uitvoering van opdrachten van een vooraf bepaalde duur, op voorwaarde dat die werknemer de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt en een anciėnniteit van ten minste vijf jaar binnen de onderneming kan aantonen. »
13 september 2004.
| Annemie VAN de CASTEELE. Stefaan NOREILDE. |