2-212 | 2-212 |
Mevrouw Erika Thijs (CD&V). - Tattoos en piercings zijn de jongste jaren in opmars. De jeugd is er wild van en elke plaats van het lichaam komt in aanmerking.
Lichaamsversiering had in het verleden meestal een symbolische waarde. Vandaag beschouwt de jeugd tattoos als creatieve uitingen, als kunstbeleving, maar de meesten laten zich tatoeëren gewoon omdat het in is.
Aangezien tatoeage altijd een beschadiging van de huid inhoudt, moeten we bezorgd zijn om de uitvoering van de ingreep. De praktijk wijst uit dat een slechte uitvoering nare en blijvende gevolgen kan hebben.
Heeft de minister een idee van het aantal tattoostudio's?
Is er een controle op de hygiëne in de tattoostudio's en worden steriele instrumenten gebruikt? Wie voert de controle uit?
Bij het plaatsen van een tattoo is er gevaar voor besmetting met het HIV-virus of voor hepatitis A, B of C. Heeft de minister weet van dergelijke besmettingen in België? Welke voorzorgsmaatregelen neemt ze hiertegen? Ik stel deze vraag naar aanleiding van concrete gevallen. Ik ken personen die na een tatoeage heel wat problemen gehad hebben.
Zou een specifieke opleiding of erkenning inzake het aanbrengen van tattoos en piercings geen oplossing zijn?
Denkt de minister aan een wettelijke regeling?
Is het niet raadzaam een doelgerichte positieve overheidscampagne te voeren om de jongeren bewust te maken van de mogelijke gevolgen van een niet-deskundige en/of onhygiënische uitgevoerde tattoo of piercing?
Mevrouw Magda Aelvoet, minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu. - Het officiële aantal tatoeëerders kan enkel worden geschat op basis van het handelsregister. Het koninklijk besluit van 16 oktober 2000 bepaalt dat tatoeageactiviteiten, zowel voor het plaatsen als voor het verwijderen van tattoos, moeten worden ingeschreven onder een bepaald identificatienummer. Het officiële aantal tatoeëerders stemt niet overeen met de werkelijkheid omdat heel wat studio's hun activiteiten niet aangeven of illegaal werken.
Aangezien het beroep niet is erkend, worden er geen hygiënische controles uitgeoefend. De Hoge Gezondheidsraad heeft een negatief advies uitgebracht inzake de medicalisering en de reglementering van piercing en tatoeage. Toch geeft de Hoge Gezondheidsraad aanbevelingen met betrekking tot preventie, die kunnen worden geraadpleegd op de website van het ministerie. Wij hebben ervoor gezorgd dat de aanbevelingen in een toegankelijke taal zijn opgesteld.
De individuele preventiemethodes tegen het overdragen van besmettelijke ziekten komen in die aanbevelingen ruimschoots aan bod. Bij elke bloedcontrole moet worden gemeld dat men getatoeëerd is.
De associaties van professionele tatoeëerders hebben een hygiënecharter opgesteld waarin alle aanbevelingen van de Hoge Gezondheidsraad zijn opgenomen.
Ten slotte wijst de Hoge Gezondheidsraad ook op andere risico's, namelijk bacteriële infecties, allergische reacties en het risico verbonden aan het gebruik van nikkel.
Een reglementering is om verschillende redenen niet opportuun. De niet-officiële tatoeëerders zouden hun activiteiten hoe dan ook voortzetten. Enkel de minst gevaarlijke tatoeëerders zouden worden gecontroleerd en bovendien zou de controle op het ministerie van Economische Zaken en van Volksgezondheid moeten plaatsvinden. Dan rijst de vraag welke middelen moeten worden ingezet om een relatief beperkt aantal infecties te vermijden. De kosten die hiermee gepaard gaan, zijn enorm hoog, terwijl het resultaat maar beperkt zal zijn. Die middelen kunnen voor meer relevante doeleinden worden aangewend.
Ik ben het ermee eens dat informatie en opleiding essentieel zijn. De leden van de vereniging hechten daaraan zeer veel belang. Het lijkt mij beter jongeren te informeren dan een duur controlesysteem uit te werken, dat weinig resultaten zal opleveren en dat een bepaalde groep van tatoeëerders bovendien nooit zal bereiken.
Mevrouw Erika Thijs (CD&V). - Het antwoord van de minister stelt mij niet echt gerust. Kan niet overwogen worden de betrouwbare tattoostudio's een brevet toe te kennen, zodat de klant weet waar hij veilig terecht kan? Vandaag is er op elke straathoek een tatoeëerder, zonder dat jongeren het onderscheid kunnen maken tussen veilige en onveilige studio's.
Een overheidscampagne hoeft niet duur te zijn. Een voorlichting over de nadelige effecten van het aanbrengen van een tattoo of een piercing volstaat.
Mevrouw Magda Aelvoet, minister van Consumentenzaken, Volksgezondheid en Leefmilieu. - Ik overweeg een persconferentie te geven met enkele tatoeëerders die uitleg verstrekken over de juiste en veilige manier van werken.
Een brevet veronderstelt erkenningen. Zowel mijn administratie als de Hoge Gezondheidsraad hebben daaromtrent een negatief advies verstrekt. Ik kan daarom geen gevolg geven aan de suggestie van mevrouw Thijs.