(N.): Vraag gesteld in 't Nederlands - (Fr.): Vraag gesteld in 't Frans
Er wordt over het algemeen van uitgegaan dat er ongeveer 40 000 voertuigen in België zonder verzekering rijden.
Zou het in ieders belang niet beter zijn dat de autoverzekeringsmaatschappijen aan hun verzekerden een makkelijk controleerbaar standaardvignet zouden uitreiken waarop duidelijk leesbaar vermeld staat wanneer de verzekering van het betreffende voertuig afloopt ?
De kosten voor de verzekeringsmaatschappijen zouden miniem zijn, aangezien het vignet samen met de bijbehorende kaart verstuurd kan worden.
Dit vignet zou rechts onderaan op de voorruit gekleefd moeten worden, zodat het makkelijk door politie of rijkswacht gecontroleerd kan worden, met name op parkings op de openbare weg.
Zou België in dit verband niet te rade kunnen gaan bij landen die reeds ervaring hebben met dit systeem ?
Zou het bovendien niet wenselijk zijn om deze maatregel in alle landen van de Europese Unie in te voeren ?
Zou een dergelijke maatregel de veiligheid in het algemeen niet ten goede komen ?
Antwoord : Antwoordend op het geachte lid, kan ik hem bevestigen dat mijn administratie de mogelijkheid heeft bestudeerd om een beroep te doen op de toepassing van een vignet dat het sluiten van een burgerlijke-aansprakelijkheidsverzekering zou aantonen.
Deze techniek leek evenwel niet bevredigend om volgende redenen :
het gevaar voor vervalsing;
de relatief hoge kostprijs;
de problemen die verband hielden met de leesbaarheid (verkleuring door de zon, condensatie ...);
het feit dat het systeem in het buitenland in het geheel niet toegelaten heeft het verschijnsel van de niet-verzekering in te dijken.
Krachtens artikel 5 van de derde richtlijn van de Raad van de Europese Gemeenschappeen van 14 mei 1990 inzake de onderlinge aanpassing van de wetgevingen van de lidstaten betreffende de verzekering tegen de wettelijke aansprakelijkheid waartoe deelneming aan het verkeer van motorrijtuigen aanleiding kan geven (90/232/EEG, PB L 129 van 19 mei 1990, blz. 33), zijn de lidstaten gehouden een systeem en zelfs een informatiecentrum op te zetten dat de benadeelden in staat moet stellen schadevergoeding te bekomen van de verzekeraar die het gebruik van een motorrijtuig verzekert.
Aan deze voorschriften werd uitvoering gegeven door de koninklijke besluiten van 19 februari 1997 tot wijziging en tot uitvoering van artikel 80 van de wet van 9 juli 1975 betreffende de controle der verzekeringsondernemingen (Belgisch Staatsblad van 14 maart 1997). Hierdoor wordt bij het Gemeenschappelijk Motorwaarborgfonds een register ingesteld waarbij elke bij een ongeval betrokken persoon kennis kan nemen van de identiteit van de verzekeringsonderneming die de burgerlijke aansprakelijkheid dekt van een motorrijtuig dat in België aan de inschrijving onderworpen is.
Meer nog, op basis van dit register is het mogelijk op elk ogenblik de motorrijtuigen te identificeren waarvoor de verzekeringsverplichting niet werd nageleefd. In dit verband herinner ik het geachte lid er aan dat een wetsvoorstel werd aangenomen door de Senaat dat de mededeling aan de rechterlijke autoriteiten van de niet-verzekerde motorrijtuigen regelt (stuk Senaat, nr. 2-427/6, 2000/2001 van 1 februari 2001). Dit laatste werd overgezonden naar de Kamer van volksvertegenwoordigers (stuk Kamer, nr. 1079/001 van 6 februari 2001).