2-331/1 | 2-331/1 |
8 FEBRUARI 2000
De ruïnes van Machu Picchu zijn het best bewaarde voorbeeld van Incaplanning en -technologie. Ze werden beroemd door de manier waarop zij geïntegreerd zijn in het spectaculaire heiligdom van de omringende bergen. Het behoud van Machu Picchu voor de komende generaties wordt echter ernstig in gevaar gebracht.
In haar poging om economische sectoren te privatiseren heeft de Peruviaanse regering de constructie van een kabelbaan naar de ruïnes van Machu Picchu sterk aangemoedigd. De kabelbaan zou per uur 400 mensen naar de ruïnes brengen, meer dan het dubbele van het huidige bezoekersaantal.
Er is tevens een plan in de maak om een toeristencomplex van zes verdiepingen (16 000 vierkante meter) op te trekken, met onder andere een terminal voor de kabelbaan, toeristenboetieks, restaurants en een hotel. Volgens verschillende bronnen zouden de contractvoorwaarden zelfs nightclubs en een casino toelaten.
Machu Picchu wordt door de Peruvianen gekoesterd als een nationale schat en een erfgoed van het volk. Meerdere wetten werden goedgekeurd om druk uit te oefenen op de regering en haar te verplichten de ruïnes en de omringende 32 592 hectaren natuurreservaat te beschermen, « vooral tegen veranderingen die afbreuk doen aan de ontastbare kwaliteiten die Machu Picchu juist vertegenwoordigt ».
In 1983 werd Machu Picchu door de Unesco erkend als een onderdeel van het werelderfgoed. Op die manier tracht de Unesco het behoud van dit uniek monument te verzekeren voor de toekomstige generaties.
Hoewel het geplande complex tot doel heeft meer toeristen naar de « heilige stad van de Inca's » te brengen, dreigt dit project op langere termijn het aantal toeristen te doen verminderen. Toeristen die op zoek zijn naar ongerepte natuur worden juist door de afzondering van de Machu Picchu aangetrokken.
Volgens de voorzitter van het Comité de la Defensa del Santuario Historico de Machu Picchu voorziet het plan in een groot modern toeristencomplex in de vorm van een poort waar alle bezoekers door moeten om uiteindelijk toegang te hebben tot de ruïnes zelf. Het panorama van de bergen zal gestoord worden door de kabelbaan tussen het hotel en de ruïnes. Bovendien rijst de meer globale vraag of, indien één van de meest beroemde wereldmonumenten op een dergelijke manier kan worden gecommercialiseerd, dan niet alle werelderfgoederen in gevaar zijn.
Volgens consequente en herhaalde waarschuwingen van wetenschappers ligt de plaats waar de kabelterminal wordt aangelegd juist op een breuklijn waar het risico van een massale aardverschuiving bestaat. Anderen tonen aan dat indien het project wordt uitgevoerd, de schade niet tot de bodem beperkt blijft, maar dat eveneens geraakt zal worden aan de wezenlijke en ontastbare eigenschappen van het monument.
Een internationaal forum van wetenschappers schrijft in een open brief aan president Alberto Fujimori dat « Machu Picchu runs the risk of being seriously damaged by the proposed modifications. Such actions will precipitate the destruction of the archeological monuments and the ecology of the surroundings. This project makes no consideration at all of the recommendations of Unesco. (...) Peruvian authorities must not endanger the preservation of the archeological-cultural wealth of Peru for short-term economical benefits. Peru must adopt a political and tourist development that does not put in danger the monumental historical heritage of the nation ».
De aanleg van deze kabelbaan en de eventuele uitbouw van een toeristisch complex schenden zowel de Peruviaanse wetgeving als internationale verdragen die Peru binden.
Artikel 21 van de Peruviaanse Grondwet bepaalt dat « the archeological remains, buildings, monuments, sites, etc. of historic value are plainly identified as cultural treasure integral to the culture Heritage of the Nation, and as such, are protected by the State » .
In internationale context is Peru verplicht tot « het erkennen, het beschermen, het in stand houden, het herstellen en het overdragen aan toekomstige generaties van zijn werelderfgoederen (zie de Convention concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage van de Unesco, aangenomen in Parijs op 16 november 1972).
België is verplicht protest aan te tekenen volgens de bepalingen van de Werelderfgoedconventie. Artikel 6.1 van die conventie bepaalt immers :
« Whilst fully respecting the sovereignty of the States on whose territory the cultural and natural heritage mentioned in Articles 1 and 2 is situated, and without prejudice to property right provided by national legislation, the States Parties to this Convention recognize that such heritage constitutes a world heritage for whose protection it is the duty of the international community as a whole ot co-operate. »
| Vincent VAN QUICKENBORNE. |
De Senaat,
A. overwegende dat Machu Picchu als monument voorkomt op de Unesco-lijst van de werelderfgoederen;
B. dat de Unesco Machu Picchu van de lijst zal schrappen als de kabelbaan en het bijbehorende toeristische complex er zouden komen;
C. dat de bouw van een kabelbaan en aanpalend complex onomkeerbare schade zou aanrichten aan de plaatselijke fauna en flora, alsook aan het archeologisch monument zelf;
D. dat een internationaal comité van gespecialiseerde wetenschappers zich duidelijk heeft uitgesproken tegen het project;
E. dat de Peruviaanse overheid zowel de nationale wetgeving als door haar geratificeerde internationale verdragen zou schenden;
F. dat de landen die de Unesco-Conventie « concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage » hebben ondertekend verplicht zijn andere ondertekenaars te wijzen op hun plichten die bepaald zijn in de conventie;
vraagt de federale regering alle mogelijke middelen aan te wenden om de Peruviaanse regering te laten afzien van de bouw van een kabelbaan en een aanpalend toeristisch complex in de omgeving van Machu Picchu.
| Vincent VAN QUICKENBORNE. |