(N.): Vraag gesteld in 't Nederlands - (Fr.): Vraag gesteld in 't Frans
De Vlaamse Geneesherenvereniging maakt zich ernstig zorgen over de nieuwe regelgeving, omtrent de dringende medische hulpverlening (MUG's).
Bij de voorbereiding ervan, blijkt er namelijk helemaal geen rekening te worden gehouden met de bestaande taalproblemen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en het ommeland van Vlaams-Brabant.
Tot op heden is de situatie zo, dat Nederlandstaligen het risico lopen door een Franstalig urgentieteam opgevangen te worden. Dit geldt zowel voor interventies bij ongevallen op de weg, tot diep in Vlaams-Brabant, als voor oproepen aan huis.
Men kan zich de ontreddering voorstellen van de reeds hulpeloze patiënt, wanneer hij daar bovenop wordt opgevangen door een anderstalig medisch team, waarvan niemand hem begrijpt.
Zonder afbreuk te willen doen aan de deskundigheid van een Franstalig MUG-team, is het niet ondenkbaar dat, als gevolg van een gebrekkige of misschien zelfs geen communicatie met de patiënt, de doeltreffendheid van de te bieden zorgen daaronder lijdt.
Een ander aspect is de opname in het ziekenhuis, voor zover het gaat om een niet-tweetalig ziekenhuis. Ook daar wordt de patiënt « overgeleverd » aan medisch personeel dat hem niet verstaat en omgekeerd.
De arts, verbonden aan de MUG, zou dit reeds kunnen voorkomen door, rekening houdende met de taal die de patiënt spreekt, de keuze van het ziekenhuis te bepalen.
In het andere geval zou de patiënt (of de naastbestaanden) het recht moeten worden voorbehouden na een eerste, noodzakelijke opname en behandeling, overgeplaatst te kunnen worden naar een kliniek van zijn keuze. Eventueel in samenspraak met de huisarts.
1. Hoe zal er in de nieuwe regelgeving omtrent de MUG's, rekening worden gehouden met de reële taalproblemen in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en in Vlaams-Brabant ?
2. Kan de geachte minister aanvaarden dat de erkenning van de urgentieteams moet worden gekoppeld aan garanties voor perfecte tweetaligheid van het MUG-personeel in Brussel en in Vlaams-Brabant ? Ook wanneer het urgentieteam afhangt van een unicommunautair geheel ?
3. Kan de geachte minister aanvaarden dat er tegelijkertijd een verplichte procedure dient te worden opgelegd aan de ziekenhuizen, waarbij patiënten (of hun naastbestaanden), na een eerste noodzakelijke opname en behandeling, het recht hebben verdere behandeling te volgen in een ander ziekenhuis naar keuze ?
Antwoord : De MUG-functie werd gereglementeerd door de koninklijke besluiten van 10 augustus 1998.
Niettegenstaande er geen consensus bestaat over het antwoord op de vraag of een perfecte talenkennis wel het meest adequate criterium is voor het garanderen van kwalitatieve MUG-teams, betwist ik niet dat zich in bepaalde gebieden in dit land problemen kunnen voordoen.
Ik ben evenwel niet bevoegd om, op basis van de wet op de ziekenhuizen in deze materie op te treden. De taalwetgeving is in deze de enige juridische basis.
Ik zal echter niet nalaten om alle instanties, ziekenhuizen en associaties, die een mobiele urgentiegroep zullen uitbaten met een interventiezone waarbinnen meerdere talen gesproken worden, op te roepen om hun interventieteams op een dergelijke wijze samen te stellen dat het team hulp kan bieden in elke taal van het interventiegebied.
Wat het ziekenhuis van bestemming betreft, blijft in principe het dichtst bijgelegen ziekenhuis het criterium, wat evident is bij dringende geneeskundige hulpverlening. Niettemin voorziet de wet van 22 februari 1998 en haar uitvoeringsbesluit een mogelijkheid tot afwijking in het geval van een tussenkomst van de functie « mobiele urgentiegroep ».
Wat betreft de mogelijke opneming in een ander ziekenhuis dan dat waarin een patiënt via de dringende geneeskundige hulpverlening is opgenomen, en dit na het verstrekken van de eerste, dringend noodzakelijke zorgen, weze er ook opgemerkt dat dit op heden mogelijk is en het « opleggen van een verplichte procedure » terzake overbodig en zonder voorwerp is.