SÉNAT DE BELGIQUE BELGISCHE SENAAT
________________
Session 2019-2020 Zitting 2019-2020
________________
24 janvier 2020 24 januari 2020
________________
Question écrite n° 7-316 Schriftelijke vraag nr. 7-316

de Stephanie D'Hose (Open Vld)

van Stephanie D'Hose (Open Vld)

au ministre de la Mobilité, chargé de Belgocontrol et de la Société nationale des chemins de fer belges

aan de minister van Mobiliteit, belast met Belgocontrol en de Nationale Maatschappij der Belgische spoorwegen
________________
Société nationale des chemins de fer belges (SNCB) - Personnes en situation de handicap - Assistance - Accompagnement par du personnel de la SNCB - Fin de l'assistance Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen (NMBS) - Mensen met een beperking - Hulpverlening - Begeleiding door het NMBS-personeel - Einde van de assistentie 
________________
Société nationale des chemins de fer belges
handicapé
facilités pour handicapés
Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen
gehandicapte
faciliteiten voor gehandicapten
________ ________
24/1/2020 Verzending vraag
(Einde van de antwoordtermijn: 27/2/2020 )
30/4/2020 Antwoord
24/1/2020 Verzending vraag
(Einde van de antwoordtermijn: 27/2/2020 )
30/4/2020 Antwoord
________ ________
Question n° 7-316 du 24 janvier 2020 : (Question posée en néerlandais) Vraag nr. 7-316 d.d. 24 januari 2020 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

En tant que sénateurs, nous sommes les représentants du peuple, censés nous attaquer aux problèmes auxquels celui-ci est confronté. Plusieurs personnes souffrant de déficience visuelle m'ont rapporté un même problème auquel il nous appartient d'apporter une solution satisfaisante. En l'occurrence, il ne s'agit pas d'immobilisme, comme c'est si souvent le cas dans notre pays soumis à une surabondance de règles et de dispositions, mais d'un réel recul pour les personnes en situation de handicap.

Depuis de nombreuses années, les personnes en situation de handicap pouvaient se faire accompagner par du personnel de la SNCB jusqu'à leur arrêt de bus ou un autre mode de transport mais, depuis peu, cet accompagnement s'arrête aux sorties des gares. Le personnel de la SNCB ne peut plus offrir cet accompagnement que sur le domaine ferroviaire.

Cette décision ne cause pas un simple «désagrément» aux personnes en situation de handicap, elle hypothèque réellement leur mobilité. Beaucoup d'entre elles se trouvent ainsi dans la (quasi-)impossibilité d'utiliser les transports en commun. Nos transports publics ne s'adressent-ils pas à tous les citoyens?

La présente question, qui soulève la question de l'égalité des chances et de la non-discrimination, porte donc sur une matière transversale, relevant également des Communautés.

Je souhaiterais dès lors obtenir une réponse aux questions suivantes:

1) Pensez-vous comme moi que l'accompagnement des personnes en situation de handicap par du personnel de la SNCB fait partie des missions essentielles de la SNCB? Selon vous, est-ce une manière souhaitable de traiter les personnes en situation de handicap que de mettre fin à cet accompagnement?

2) Est-il vrai que les collaborateurs de la SNCB ne sont autorisés à accompagner les personnes en situation de handicap que sur le domaine ferroviaire proprement dit? Si oui, pourquoi pouvaient-ils alors, par le passé, accompagner ces personnes jusqu'à leur bus? Pourquoi un tel changement soudain?

3) Comment comptez-vous faire en sorte que l'accompagnement des personnes en situation de handicap jusqu'à leur mode de transport de correspondance (bus, tram, etc.) soit à nouveau organisé comme par le passé? Pouvez-vous donner des explications détaillées à ce sujet?

4) Dans quel délai pensez-vous pouvoir régler ce problème? En attendant, les citoyens en situation de handicap qui font vraiment leur possible pour participer à la vie en société sont quotidiennement pris en otage par cet excès de zèle réglementaire.

5) Quelles mesures avez-vous prises pour garantir à tous un accès égal aux transports en commun? Pouvez-vous préciser?

 

Als senator vertegenwoordigen wij het volk om de maatschappelijke problemen aan te pakken waarmee het te kampen heeft. Ik ontving meerdere meldingen van mensen met een visuele beperking die hetzelfde probleem ondervonden en waarvoor wij een goede oplossing moeten vinden. Want het probleem is niet een situatie van stilstand, zoals we vaak hebben in dit land met te veel regels en bepalingen, maar een achteruitgang voor mensen met een beperking.

Al jaren worden mensen met een beperking door NMBS-personeel begeleid naar hun bushaltes of andere transportmiddelen maar sinds kort stopt deze begeleiding al aan de uitgang van de stations. Het NMBS-personeel mag enkel begeleiden op spoorwegdomein.

Deze beslissing zorgt niet voor een «ongemakje» voor mensen met een beperking, maar hypotheceert hun mobiliteit. Hierdoor kunnen velen van hun het openbaar vervoer niet of amper nemen. Dient ons openbaar vervoer niet voor al onze burgers?

Deze vraag betreft een transversale aangelegenheid met de Gemeenschappen gezien het gelijke kansen en non-discriminatie betreft.

Ik had dan ook graag een antwoord gekregen op de volgende vragen aan de geachte minister:

1) Bent u het er mee eens dat de begeleiding van mensen met een beperking door personeel van de NMBS tot de kerntaken van de NMBS behoort? Is het stopzetten hiervan voor u een wenselijke manier om te gaan met onze burgers met een beperking?

2) Klopt het dat medewerkers van de NMBS mensen met een beperking enkel mogen begeleiden op het terrein van de NMBS zelf? Indien ja, waarom kon men mensen met een beperking wel tot aan hun bus begeleiden in het verleden? Waarom is dit plots veranderd?

3) Hoe gaat u zorgen dat de begeleiding van mensen met een beperking naar hun aansluitend vervoer (bus, tram, enz.) weer gebeurt zoals dat dit in het verleden gebeurde? Kan u dit uitvoerig toelichten?

4) Hoe snel denkt u dat u dit probleem kan oplossen? Want ondertussen worden onze burgers met een beperking die zo sterk hun best doen om te participeren aan het maatschappelijk leven, elke dag gegijzeld door deze regelneverij.

5) Welke beleidsmaatregelen heeft u getroffen om de gelijke toegang tot het openbaar vervoer voor elkeen heeft bewerkstelligd? Kan u dit toelichten?

 
Réponse reçue le 30 avril 2020 : Antwoord ontvangen op 30 april 2020 :

La SNCB prévoit actuellement une assistance jusqu'à la sortie de la gare, comme indiqué dans sa communication officielle à ses clients. Il n'existe aucune directive au personnel pour que celui-ci fournisse une assistance à l'extérieur de la gare. La SNCB n'a pas modifié de directives, et de nouvelles directives n'ont pas non plus été données au personnel.

La SNCB a l'ambition d'améliorer continuellement ses services à ses clients et examine comment et dans quelles conditions il est possible d'améliorer l'assistance.

La SNCB dispose bien d’une police d’assurance pour couvrir sa responsabilité civile ainsi que celle de ses préposés dans l’exercice de leurs fonctions, vis-à-vis des tiers, notamment les personnes à mobilité réduite (PMR).

Cette police ne comporte pas de limites territoriales particulières.

L'agent de la SNCB peut commettre une erreur professionnelle et mettre ainsi en danger sa sécurité ou celle du client.

La SNCB a eu un premier contact informel avec l'ASBL Train Tram Bus à ce sujet, afin d'évaluer l'expérience qu'ils ont acquise dans le passé avec un projet pilote de ce type.

L'assurance des collaborateurs de la SNCB ne doit pas être modifiée. La SNCB a l'ambition d'améliorer continuellement ses services à ses clients et examine comment et dans quelles conditions il est possible d'améliorer l'assistance et de garantir la sécurité de ses clients déficients visuels.

NMBS voorziet op dit ogenblik assistentie tot aan de uitgang van het station, zoals vermeld in de officiële communicatie van NMBS naar haar klanten. Er zijn geen richtlijnen voor het personeel om assistentie te verlenen buiten het station. NMBS heeft geen richtlijnen gewijzigd, noch werden nieuwe richtlijnen gegeven aan het personeel.

NMBS heeft de ambitie om haar dienstverlening naar haar klanten continu te verbeteren en onderzoekt hoe en onder welke voorwaarden de assistentie kan worden verbeterd.

NMBS beschikt over een verzekeringspolis die haar burgerlijke aansprakelijkheid en die van haar aangestelden tijdens de uitoefening van hun functie ten aanzien van derden, in het bijzonder personen met beperkte mobiliteit (PBM), dekt.

Deze polis bevat geen specifieke territoriale beperkingen.

NMBS medewerker kan een professionele fout begaan en hierdoor zijn veiligheid of die van de klant in gevaar brengen.

NMBS heeft hierover een eerste informeel contact gehad met Trein Tram Bus VZW, om te peilen naar hun ervaring met een dergelijk proefproject in het verleden.

De verzekering van de NMBS-medewerkers moet niet worden aangepast. De NMBS heeft de ambitie om haar dienstverlening naar haar klanten continu te verbeteren en onderzoekt hoe en onder welke voorwaarden de assistentie kan worden verbeterd en de veiligheid van haar klanten met een visuele handicap kan worden verzekerd.