In strafzaken is het mogelijk dat men veroordeeld wordt tot het betalen van een boete, het dragen van de gerechtskosten en/of dat goederen en/of geld dat de veroordeelde gebruikte tijdens zijn misdrijven worden verbeurdverklaard. Deze gelden worden ingeschreven aan de inkomstzijde van de Federale Overheidsdiensten (FOD) Justitie/Financiën.

Om de grootte van deze inkomsten te weten had ik graag antwoord op volgende vragen:

1) Wat is de grootte van het bedrag dat in 2011 werd uitgesproken in strafzaken en normaal door de FOD Financiën zou moeten geïnd zijn?

2) Hoeveel van dit bedrag is reeds geïnd?

3) Hoeveel van dit bedrag staat nog open, al dan niet gedeeltelijk betaald?

4) Hoeveel verschillende inningen met betrekking tot strafzaken heeft de FOD financiën nog openstaan?

Indien mogelijk dit bedrag telkens opgesplitst in: boete, verbeurdverklaring en betaling van gerechtskosten.

1)     Begin 2012 is men begonnen met het inbrengen van de dossiers in het ICT programma Stimer. Tot dan werd, ingevolge een gerechtelijke uitspraak, voor de te innen sommen enkel een boekhouding op kasbasis gevoerd. Het bepalen van welke bedragen geïnd moeten worden als boeten, gerechtskosten of verbeurdverklaring of het bepalen van het totaal te innen bedrag kan derhalve vooralsnog niet plaats vinden met behulp van ICT tools. 

2)      Het bedrag dat geïnd of ingevorderd werd voor straffen die uitgesproken werden in de loop van het jaar 2011 kan niet afzonderlijk bepaald worden. De in de loop van het jaar 2011 ontvangen bedragen bevatten ook ontvangsten voor veroordelingen die reeds in de voorgaande jaren werden uitgesproken. Voor de verbeurdverklaringen kan er geen onderscheid gemaakt worden tussen de opbrengsten van de verbeurdverklaarde goederen en de ingevorderde verbeurdverklaarde sommen. De tabel hieronder moet in die zin worden gelezen. 

3) Gelet op het voorgaande is het onmogelijk om het nog verschuldigde bedrag voor het jaar 2011 te bepalen. 

4) Met de boekhouding op kasbasis is het niet mogelijk zonder een handmatige, tijdrovende optelling te bepalen welke dossiers er niet volledig door betaling konden worden afgesloten. Openstaande dossiers omvatten zowel dossiers waarvoor de vervangende straf werd voorgesteld, voor het gedeelte van de onbetaald gebleven kosten, als de dossiers waarvoor de burgerlijke invordering werd aangevat (dossiers bij gerechtsdeurwaarder) en de dossiers waarvoor een afbetalingsplan werd overeengekomen. Ook de nieuwe dossiers waarvoor een betalingsbericht werd verzonden, maar waarvoor er nog geen volledige betaling werd ontvangen behoren hiertoe.  

De boeten waarvoor uiteindelijk geen betaling kan bekomen worden, worden teruggezonden aan het openbaar ministerie.  

Wanneer een boete door de ontvanger der penale boeten niet kan worden geïnd dan moet hij dat melden aan zijn opdrachtgever, namelijk de procureur des Konings (in wiens naam hij optreedt) zodat die, abstractie makend van de omzendbrief van de Minister van Justitie van 22 december 1999, kan teruggrijpen naar penale middelen om de strafrechtelijke uitspraak ten uitvoer te leggen. De melding dat de invordering langs burgerlijke weg vruchteloos was, gebeurt via een Staat 204 (ook genoemd: “het voorstel om de vervangende straf uit te voeren”). De ontvanger moet deze staat opsturen. Hierzonder zou hij aansprakelijk kunnen gesteld worden voor de niet-uitvoering van de strafrechtelijke uitspraak.