BELGISCHE SENAAT
________
Zitting 2013-2014
________
15 januari 2014
________
SENAAT Schriftelijke vraag nr. 5-10887

de Karl Vanlouwe (N-VA)

aan de vice-eersteminister en minister van Buitenlandse Zaken, Buitenlandse Handel en Europese Zaken
________
de donorconferentie voor SomaliŽ van september 2013
________
SomaliŽ
donorland
internationale conferentie
________
15/1/2014Verzending vraag
4/2/2014Antwoord
________
Herkwalificatie van : vraag om uitleg 5-4202
________
SENAAT Schriftelijke vraag nr. 5-10887 d.d. 15 januari 2014 : (Vraag gesteld in het Nederlands)

Op 16 september vond in Brussel een grote Europese donorconferentie voor SomaliŽ plaats. Ze werd georganiseerd door de Somalische regering en de Europese Unie met de bedoeling in een "New Deal" te voorzien.

Er namen echter geen vertegenwoordigers van Somaliland deel aan de donorconferentie. De leiders van het de facto onafhankelijk land werden uitgenodigd, maar wilden als gelijkwaardige gesprekspartner behandeld worden, in plaats van onderdanen van SomaliŽ. Uiteindelijk besloten ze niet deel te nemen aan de conferentie omdat ze vonden dat ze niet door het regime in Mogadishu vertegenwoordigd kunnen worden en niet gebonden zijn aan de beslissingen van SomaliŽ.

Tijdens de vorige SomaliŽconferentie in juni 2012 waren zowel SomaliŽ als Somaliland nog vertegenwoordigd in Londen. Er werd afgesproken de dialoog tussen beide partijen te ondersteunen en de onderlinge relaties te herwaarderen. De Somalische president verklaarde eveneens dat diplomatieke noch militaire druk gebruikt zal worden om Somaliland opnieuw in de Somalische Republiek onder te brengen.

Op vorige SomaliŽconferenties werd Somaliland herhaaldelijk door de internationale gemeenschap geprezen als een relatief vreedzaam gebied in een oorlogszone. Dit interne evenwicht verdient aanmoediging. U verklaarde eveneens dat de ervaringen van Somaliland model kunnen staan voor het hele land, met inbegrip van de nieuwe Somalische regering te Mogadishu.

Ik heb volgende vragen:

1) Hoe verklaart U de afwezigheid van de vertegenwoordigers van Somaliland op de recente SomaliŽconferentie in Brussel?

2) Wat is er veranderd sinds de SomaliŽconferentie van juni 2012, toen Somaliland nog een volwaardige deelnemer was? Hoe verklaart u de huidige aanpak, ondanks het succes dat geboekt werd inzake de intraregionale reconciliatie?

3) Werd de kwestie van Somaliland op de recente donorconferentie besproken?

4) Werd er beslist dat er financiŽle steun zal gaan naar Somaliland om de interne democratische processen en de opvang van Somalische vluchtelingen verder te ondersteunen? Waarom wel of niet?

5) Meent u dat Mogadishu de belangen van Somaliland vertegenwoordigd heeft? Waarom wel of niet?

6) Zijn er plannen om Somaliland in de toekomst bij soortgelijke conferenties te blijven betrekken ?

7) Hoe kan de internationale gemeenschap de inspanningen van Somaliland blijven steunen als er geen concrete maatregelen zijn van SomaliŽ?

Antwoord ontvangen op 4 februari 2014 :

1. en 2. Somaliland werd wel degelijk uitgenodigd op de conferentie voor Somalië die op 16 september 2013 in Brussel plaatshad. De autoriteiten van Somaliland besloten niet op de uitnodiging in te gaan omdat het vraagstuk van de dialoog tussen Somalië en Somaliland volgens hen niet hoog genoeg op de agenda stond. Somaliland was wel vertegenwoordigd op technisch niveau.

3. en 4. De kwestie Somaliland kwam aan bod op de Conferentie van Brussel. Een speciale bijlage van de New Deal Compact voor Somalië, met als titel Special Arrangement Somaliland, is trouwens gewijd aan Somaliland. Er werd voor deze regio 10 miljoen euro vrijgemaakt. Dit bedrag zal door de Britse samenwerking via het Department for International Development (DFID) op het terrein worden besteed, maar voor welk project kan ik u momenteel nog niet zeggen.

5. De focus van de conferentie ging op de eerste plaats uit naar de specifieke noden en uitdagingen van Somalië, zoals geïdentificeerd door de regering in Mogadishu in samenwerking met de internationale gemeenschap. Deze noden zijn in niet onbelangrijke mate verschillend van deze van Somaliland. Toch werd vanuit een globale visie ook aandacht geschonken aan de band met Somaliland, zoals onder meer moge blijken uit de “Special Arrangement Somaliland”.

6. De internationale gemeenschap ziet bij mijn weten geen enkele reden om Somaliland niet uit te nodigen op conferenties die in de toekomst over Somalië zullen worden gehouden, wel integendeel.

7. De internationale gemeenschap moedigt de dialoog tussen beide entiteiten aan. België onderhoudt trouwens regelmatige zij het informele betrekkingen met Somaliland. Zo ontvangt de dienst Afrika van mijn departement op geregelde tijdstippen vertegenwoordigers van Somaliland alsmede afgevaardigden van de diaspora die uit deze regio afkomstig zijn. Voor zover ik weet geldt dat ook voor het federale parlement, sommige regionale parlementen alsmede de Dienst voor Extern Optreden van de EU. De speciale EU-vertegenwoordiger voor Somalië gaat ook op missie naar Hargeisa, waar hij gesprekken voert met de lokale autoriteiten en het maatschappelijk middenveld. Onze ambassadeur in Nairobi is er ook al naartoe geweest. Tijdens al deze gesprekken werd het belang van de dialoog telkenmale onderstreept.

Net zoals de Europese Unie en de Verenigde Naties, ziet België Somaliland als een deel van Somalië. Ik wens daarbij te vermelden dat dit standpunt is afgestemd op dat van de Afrikaanse Unie. De Europese Unie steunt het vredesproces en de democratisering in heel Somalië. Er valt inderdaad niet te ontkennen dat er inzake vrede en democratie een aanzienlijke vooruitgang waarneembaar is in Somaliland. Het is trouwens vanuit deze optiek van relatieve stabiliteit dat de Europese Unie met betrekking tot de samenwerking met deze regio voor een pragmatische aanpak kiest zonder te raken aan de soevereiniteit, de eenheid en de integriteit van Somalië. Zo is een deel van de Europese ontwikkelingshulp aan Somalië bijvoorbeeld bestemd voor Somaliland, met name de sectoren goed bestuur, onderwijs en economische ontwikkeling. Daarom werd de laatste jaren meer dan 72 miljoen euro vrijgemaakt voor Somaliland.